Είναι μία μόνο μία η Τρομερή Πολεοδομία!

Μια που το σώμα δίωξης οικονομικού εγκλήματος ασχολείται με τη γειτονιά μας, γιατί δεν κάνει μια βόλτα και από άλλες, εστίες οικονομικής μπόχας και δυσωδίας στο κέντρο της πόλης;

Να πω μία στην τύχη; Εντελώς στην τύχη, δημιουργώντας παράλληλα ένα καθόλα φανταστικό και υποθετικό σενάριο.

Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι σε μία πόλη με μεγάλο Ενετικό κάστρο, επιχειρηματίας αποφασίζει να χτίσει το εστιατόριό του. Σκέφτεται, ποια είναι η κατάλληλη θέση; Μα… ακριβώς δίπλα στο κάστρο του απαντά η σοφή του σκέψη.

Σε ακτίνα συγκεκριμένης απόστασης από τα ενετικά μνημεία όσοι ανεγείρουν οικοδομές είναι υποχρεωμένοι να ακολουθούν κάποιες συγκεκριμένες προδιαγραφές. Δίπλα λοιπόν στο υποτιθέμενο Ενετικό Κάστρο, ο υποτιθέμενος επιχειρηματίας χτίζει ένα τσιμεντένιο κουτί το οποίο βαφτίζει “καλό εστιατόριο” που δεν ακολουθεί τις αυστηρές (για τους κοινούς θνητούς) προδιαγραφές. Κοινώς, είναι ένα απλό τσιμεντένιο κουτί χτισμένο εντελώς παράνομα.

Στο εν λόγω εστιατόριο κάθονται κατα καιρούς οι υψηλές αρχές του τόπου, οι οποίες προφανώς είναι πολύ αφηρημένες, γιατί δεν προσέχουν καθόλου το κτίριο-έκτρωμα (την προσοχή τους αποσπά το γκουρμέ μενού του εν λόγω εστιατορίου).

Η πολεοδομία της υποτιθέμενης πόλης σφυρίζει κλέφτικα αφού ο υποτιθέμενος επιχειρηματίας καταθέτει στα γραφεία των υπαλλήλων το καθιερωμένο “τούβλο” με ευρώ, ανά τακτά χρονικά διαστήματα.

Έτσι αντί να βάλουν μια (καθόλου υποτιθέμενη) μπουλντόζα να το γκρεμίσει αύριο το πρωί, το γκουρμέ εστιατόριο ζεί και βασιλεύει με την ανοχή των αρχών, της πολεοδομίας, των πολιτών. Και όλοι είναι ευχαριστημένοι, οι αρχές επειδή απολαμβάνουν το βραδινό τους με πανοραμική θέα της πόλης σε ένα υπέροχα κιτς παράνομο περιβάλλον, οι υπάληλοι της αρμόδιας υπηρεσίας επειδή λαμβάνουν το καθιερωμένο τουβλάκι χαρτονομισμάτων, και οι πολίτες επειδή οι περισσότεροι νομίζουν ότι το εστιατόριο είναι το αξιοθέατο και όχι το μεγάλο ενετικό κάστρο…

Και η φανταστική ιστορία μας τελειώνει κάπου εδώ.

O θεός να σε φυλάει από τους Σωτήρες

• Στην εκδήλωση διαμαρτυρίας που οργάνωσε η Νομαρχία είχε αρκετό κόσμο. Κάποιοι Ρεθεμνιώτες κατάφεραν να ξεκολλήσουν από το αέναο βόλεμά τους και βγήκαν στο δρόμο μαζί με σχολεία και παπάδες για να διαματυρηθούν για την εγκληματικότητα.
• Εν τω μεταξύ ο Περιφερειακός Διευθυντής Εκπαίδευσης θόλωσε όσο περισσότερο μπορούσε τα νερά σχετικά με το αν και πόσο θα συμμετέχουν τα σχολεία, (προφανώς μήπως κερδίσει ένα ακόμα νεύμα επιδοκιμασίας από τον μόνιμο προστάτη και μέντορά του, μεγάλο Κεφάλι της πολιτικής – εκύλησε ο τέντζερης κτλ). Μέχρι τελευταία στιγμή κανείς δεν ήταν απόλυτα σίγουρος, ούτε δάσκαλοι ούτε μαθητές. Είμαστε πάντα πιστοι στο δόγμα του “Μπάχαλου της τελευταίας στιγμής”.
• Καλό ήταν που μαζεύτηκε κόσμος, δε λέω, αλλά συγχρόνως στις πρώτες γραμμές της “πορείας” απλωνόταν η ενσάρκωση της υποκριτικής κοροϊδίας.

• Στις πρώτες γραμμές, λοιπόν, “διαδήλωναν” κάποιοι από τους υπεύθυνους και ηθικούς αυτουργούς της τραγικής κατάσταση στην οποία έχουμε περιέλθει. Υποψήφιοι μεγαλοσυνήγοροι εγκληματιών, βουλευτοκόρες, παράγοντες αυτοδιοίκησης που μέχρι σήμερα δεν έβλεπαν και δεν άκουγαν τίποτα και πάει λέγοντας. Όλοι απέκτησαν ξαφνικά ένα τρομερό αντιεγκληματικό πάθος. Τύφλα να ‘χει ο επιθεωρητής Κλουζό.
• Όλοι αυτοί εναντίον τίνος διαδήλωσαν;;; Ε; Εναντίον της δικιάς τους αναλγησίας;
• Σε καμία περίπτωση δε θέλω να υποβιβάσω τη σημασία της εκδήλωσης, αλλά ξέρω πολλούς απλούς και συνειδητοποιημένους πολίτες που πήγαν μέχρι εκεί καλά στην υγεία τους και έφυγαν με εμετικές τάσεις.
• Βλέπεις, η υποκρισία σε αυτή την πόλη έχει μπαγιατέψει, είναι πολύ δύσκολο να τη χωνέψει κανείς.
• Το “φαίνεσθαι” φάγαμε στη μάπα, άντε να δούμε τώρα και το “πράττειν”.